Dúas traballadoras incansables

A homenaxeada de Pereiras, Felisa Alonso (de pé), ensina os figuríns de moda que cosía a Maruxa Domínguez, de Mos.

Aínda que o seu bo aspecto físico non o reflicta, estas dúas mulleres de Mos traballaron duramente ao longo das súas vidas e seguen facéndoo na que cualifican de terceira idade. A maior delas, Felisa Alonso, ten 80 anos e vive na parroquia de Pereiras co seu fillo. Agora dedícase a coidar a casa e as súas ovellas, pero o seu pasado inclúe duros traballos e profesións varias. Criouse xunto a oito irmáns e mentres foi novo exerceu como modista. Coa máquina de man ía de casa en casa mostrando os figurines para que elixisen os modelos de roupa.

Entre as súas tarefas, recorda tamén ser leiteira. Co bidón na cabeza transportaba leite ata o alto de Puxeiros e cando se facía de noite servíase dun farol que escondía entre as mimosas para que non llo roubasen.

Estando solteira quedou embarazada e, soa, encargouse de criar ao seu fillo mentres seguía vivindo na casa materna. Comezou a ir ao xornal e recorda que lle pagaban 600 pesetas.

Entre as tarefas máis duras que tivo que desempeñar destaca a de cargar e descargar estiércol e toxos de carros tirados por bueyes. Ela soa encargábase de enchelos e transportalos ata as leiras. "?Era un perigo, estrada abaixo ou carro só, eu púñalle ou freo e vos bois como eran vellos obedecíanme", relata a octagenaria.

Na actualidade goza de boa saúde, só ten que controlarse a tensión cunha pastilla diaria que se toma logo de almorzar. Come de todo e bebe un vasiño de viño rebaixado con auga "porque senón pícame na garganta" , comenta Felisa.

Mentalidade optimista
A pesar das súas oito décadas cumpridas, Felisa posúe unha mentalidade optimista á hora de exporse a vida como se reflicte nalgunhas das súas expresións: "Para que se queren vos cartos" e "hai que vivir a vida".

Pola súa banda, aos 69 anos, María Domínguez á que todos coñecen como Maruja é a viva historia dunha nai de dous nenos que enviudó estando embarazada de dous meses e cunha casa unicamente estruturada.

Traballou 15 anos para a empresa leiteira Larsa. Co seu burro, "fariñote" como lle chama ela, dedicouse a transportar leite, ás veces oito bidóns de 40 litros ata a igrexa de Mos.

Na actualidade, continúa plenamente activa e rexenta un furancho no que despacha o viño que cultiva. Ambas serán homenaxeadas por Abrandares Rurais de Louriña, o vindeiro domingo.

Fonte: farodevigo